پارک آبی ونیز –  آشنایی با برزیل

پارک آبی ونیز (Veneza water park)، یک پارک آبی غول پیکر است که در ساحل ماریانا در برزیل واقع شده است.این مجموعه پارک آبی بزرگ شامل بزرگترین رودخانه مصنوعی برزیل می باشد که رودخانه آمازون نام دارد و همچنین این پارک قریب به یک میلیون فوت مربع با ۱۰ میلیون لیتر آب را شامل می شود. “میدان پری دریایی” مکان دیگری در این مجتمع می باشد که دوش بارانی را فراهم می کند.

این پارک آبی، یکی از بزرگترین پارک های آبی در آمریکای جنوبی می باشد این مرکز، به ارائه سرگرمی های متنوع و مهیج آبی می پردازد ودر رستورانهای آن می توان انواع غذاهای دریایی و سنتی را یافت.Veneza پایتخت شهر رسیف و نام مستعاری است که به این منطقه داده شده است. پارک آب در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر رسیف واقع شده است.

جاده مهاجران _سائو پائولو –  آشنایی با برزیل

جاده مهاجران (Rodovia dos Imigrantes)، یک بزرگراه بی همتا در ایالت سائو پائولو، برزیل است. این بزرگراه شهر سائو پائولو را به سواحل اقیانوس اطلس و به شهرهای ساحلی سائو ویسنته و پرایا گرانده متصل می کند و همچنین یکی از شلوغ ترین بزرگراه های برزیل، به ویژه در تعطیلات آخر هفته است.

این بزرگراه عظیم دارای ۷۴۴ پل بتون آرمه روی دره و ۷ عدد پل و ۱۱ عدد تونل می باشد و طول آن نزدیک به ۶۰ کیلومتر است. این بزرگراه که اخیرا دوباره گسترش یافته است، یکی از شاهکارهای بی پروا مهندسی برزیل با تونل های بسیار بلند و طولانی می باشد که کلیه جنگل های بارانی مناطق جاده ای را پوشش می دهد.

این بزرگراه در سال ۱۹۷۴ افتتاح شد و در روزهای پایانی هفته معمولا پذیرای بیش از یک میلیون اتوموبیل می باشد. از اینرو به این بزرگراه ” مهاجران” گفته می شود که یادآور سهم مهاجران به توسعه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشور با شد

باهیا – کلیسا و صومعه سائو فرانسیسکو – آشنایی با برزیل

کلیسا و صومعه سائو فرانسیسکو (Sao Francisco Church and Convent ) ، واقع شده در مرکز تاریخی سالوادور، در ایالت باهیا می باشد در کشور برزیل می باشد. صومعه و کلیسای آن از بناهای تاریخی بسیار مهم استعماری در برزیل است . زمانیکه که راهبان فرقه فرانسیس در سال ۱۵۸۷ به سالوادور رسیدند، تصمیم به ساخت صومعه و کلیسایی در این مکان گرفتند. این فرقه تأثیرات عمده ای بر جریان اندیشه این منطقه داشته است و در میان پیروان این فرقه می توان نام بزرگان بسیاری را دید. این کلیسا و صومعه در پی حملات هلندی ها در اوایل قرن هفدهم تخریب شد. کار بازسازی و مرمت این عمارت در سال ۱۶۸۶ آغاز شد.

کلیسای کنونی بین سالهای ۱۷۰۸ و ۱۷۲۳ ساخته شد اما فضای داخلی آن توسط هنرمندان مختلفی در طول بخش بزرگی از قرن ۱۸ تزئین شده است. نهایتا تزیین کلیسا و صومعه در سال ۱۷۵۵ به پایان رسید. این مجموعه کلیسایی در میان خانه های ساخته شده به دست راهبان فرقه فرانسیس، غیر معمول و از معماری متفاوتی برخوردار است. سه کلیساهای کوچک جانبی بر روی هر یک از راهرو های جانبی واقع شده است. نمای اصلی ، که به شکل مربع مستطیل بزرگ و با یک صلیب سنگی بزرگ پوشیده شده است نشان دهنده تاثیر پذیری آن از معماری یسوعیون سالوادور می باشد. سبک معماری باروک بیشتر از دیکر نمومه های معماری در این کلیسا به چشم می خورد. سقف چوبی سالن های ورودی توسط خوزه خواکیم در سال ۱۷۷۴ نقاشی شده است. سرتاسر این کلیسا پوشیده شده است از نقاشی هایی با تمثیل و حکایات اخلاقی و مربوط به کتاب مقدس.

تبلیغات
تبلیغات

برازیلیا – کاخ ریاست جمهوری – آشنایی با برزیل

کاخ ریاست جمهوری (Palácio da Alvorada)، محل اقامت رسمی رئیس جمهور برزیل است و توسط اسکار نیمایر طراحی شده است و در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۵۸ افتتاح شد. این کاخ یکی از سازه های ساخته شده در پایتخت جدید برزیل یعنی برازیلیا(Brasilia)می باشد که در یک شبه جزیره در حاشیه دریاچه پارانوا می باشد. اصول سادگی و مدرنیته، که در گذشته توصیف آثار بزرگ معماری بوده است در این کاخ مشهود است.

این ساختمان دارای مساحت ۷۰۰۰ متر مربع و در سه طبقه بنا شده است : زیرزمین، طبقه اجلاس و طبقه دوم. در سطح زیرزمین آشپزخانه ، مرکز لباسشوئی ، مرکز پزشکی، و اداره ساختمان قرار دارد. طبقه دوم، سالن اجلاس است که برای پذیرایی های رسمی استفاده می شود. طبقه دوم، بخش مسکونی کاخ است که متشکل شده از چهار سوئیت و دو اتاق خصوصی مهمان می باشد. .این ساختمان همچنین دارای یک کتابخانه، استخر آب گرم ، اتاق موسیقی، دو اتاق ناهارخوری و اتاق ملاقات های مختلف می باشد. در ساختمان مجاور به کاخ، کلیسا و باند هلیکوپتر قرار دارد.

سائو پائولو – قله خاراگوئا (Pico do Jaraguá) – آشنایی با برزیل

قله خاراگوئا (Pico do Jaraguá) ، بالاترین قله در شهر سائو پائولو برزیل است،که در حدود ۱۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. واژه ” خاراگوئا” در زبان محلی به معنی ” ارباب دره” می باشد. در سال ۱۵۸۰، فردی به نام آفونسو ساردینا که در این کوه زندگی می کرد متوجه معدن طلا در این کوه شد. با توجه به گفته های مردم بومی که که در آن زمان زندگی می کردند، استخراج این معدن طلا فقط ده سال پس از جنگ های متعدد آغاز شد و این کاوش ها تا قرن نوزدهم ، زمانی که دیگر اثری از طلا بدست نیامد ادامه داشت.

در سال ۱۹۶۱، پارک حفاظتی ایالتی تاسیس شد و خیلی زود پس از آن ، ایستگاه تلویزیونی گولبو مجوز انتقال دکل بر روی قله این کوه را گرفت. این دکل ۱۳۰ متری در بلندترین نقطه کوه ساخته شده است. در سال ۱۹۹۴ ، این مکان نامزد میراث جهانی توسط یونسکو شده بود

مجسمه مسیح – آشنایی با برزیل

مجسمه مشهوری که در برزیل در شهر Rio de Janeiro قرار دارد و بسیاری از مردم آن را در تلویزیون دیده اند در حقیقت مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه با ۱۲۵ فوت ارتفاع در سال ۱۹۲۶ و در ارتفاع ۷۱۰ متری نوک کوه Corcovado ساخته شده است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را در حالیکه دستان خود را کاملاً باز کرده است نشان می دهد که این حالت نشان دهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است. مجسمه عیسی مسیح نشانه برزیل است که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است.

توریستهایی که از برزیل دیدن می کنند حتماً به دیدن این مجسمه نیز می روند. دست چپ این مجسمه به سمت شمال شهر Rio de Janeiro و دست راست آن به سمت جنوب شهر اشاره می کند.
مناظر بسیار جذابی را می توان از آنجا مشاهده کرد که نفس را در سینه تماشاچی حبس می کند. این مناظر شامل شهر Rio، خلیج، کوه Sugarloaf و ساحل رودخانه های Copacabana و Ipanema می شود. علاقمندان به فوتبال نیز می توانند منظره ای از استادیوم Maracana را مشاهده نمایند

استادیوم ماراکانا –  آشنایی با برزیل

استادیوم ماراکانا در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰ میلادی در بازی دوستانهٔ تیم‌های Rio de Janeiro و São Paulo به طور رسمی افتتاح شد. ۸ روز بعد استادیوم میزبان بازیهای جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل بین تیم‌های برزیل و مکزیک بود که با نتیجه ۴ بر صفر به سود برزیل تمام شد. این استادیوم همچنین میزبان ۴ بازی دیگر در این دوره جام جهانی بود که یک بازی در دور اول مسابقات و سه بازی دیگر در دور دوم رقابتها بود. علاوه بر این، استادیوم ماراکانا میزبان دیدار پایانی جام جهانی ۱۹۵۰ بین تیم‌های برزیل و اروگوئه بود که با نتیجه ۲ بر یک اروگوئه به پیروزی رسید و قهرمان جام جهانی ۱۹۵۰ لقب گرفت. پس از آن به طور عمده مورد استفاده باشگاه‌های بزرگ برای برگزاری مسابقات فوتبال قرار گرفته‌است. همچنین میزبان تعدادی از کنسرت‌ها و سایر رویدادهای ورزشی نیز بوده‌است.

استادیوم ماکارانا در سال ۱۹۶۶ به دنبال مرگ روزنامه نگار معروف برزیلی Mario-Fiho به این نام، نام گذاری شد ولی اکثر مردم این استادیوم را با همان نام ماراکانا (Maracanã) می‌شناسند. ماراکانا تا سال ۱۹۹۰ میلادی تغییر چندانی نداشت تا اینکه بر اثر یک اتفاق گریبانگیر دستخوش تعییراتی شد.

در سال ۲۰۰۷ میلادی که برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ شد، واضح بود که ورزشگاه ماراکانا به عنوان میزبان فینال جام جهانی به تغییرات اساسی و توسعه مجدد نیاز دارد.

تبلیغات
محل تبلیغ اول